Pat Metheny. Gitarlegenden med 'A map of the world' (1989) - må vere noko av det vakraste stykket som er laga på gitar. Den over 5 minutt lange songen, tek deg med på ei reise ut i ei melankolsk, men samtidig litt euforisk verd. Å synke henn i den flytande, men likevel så varierande rytma i det tonane kling så fint med einannan. Dette er behageleg og vakker kvalitetsmusikk som ein aldri går lei. Ære vere Pat Metheny.
torsdag 24. mars 2011
torsdag 8. juli 2010
Jon Brion and his themes
Eternal sunshine of a spotless mind.
Tittelen i seg sjølv er så herlig. Det er filmen også, og ein slik film fortjenar herlig god musikk.
Filmkomponistar er spennande skapningar. Hans Zimmer står høgt på lista mi, men det er veldig mange andre gode filmkomponistar også.
I dag vil eg trekkje fram ein filmkomponist som kanskje ikkje er så veldig kjent. Eg må innrømme at eg heller kjenner lite til han, men en song har festa seg på hjernen min. Nemmelig 'Theme' fra Eternal sunshine of a spotless mind.
God fornøyelse!
Tittelen i seg sjølv er så herlig. Det er filmen også, og ein slik film fortjenar herlig god musikk.
Filmkomponistar er spennande skapningar. Hans Zimmer står høgt på lista mi, men det er veldig mange andre gode filmkomponistar også.
I dag vil eg trekkje fram ein filmkomponist som kanskje ikkje er så veldig kjent. Eg må innrømme at eg heller kjenner lite til han, men en song har festa seg på hjernen min. Nemmelig 'Theme' fra Eternal sunshine of a spotless mind.
God fornøyelse!
tirsdag 6. juli 2010
Dei endelause timene med Philip Glass
Det var vel ein gang i fjor, i ein av dei mange spennande timane med musikkhistorie på basen vår, at eg første gang fekk høyre om Philip Glass.
Kanskje eg hadde eg indirekte høyrt om han før; navnet i ein eller annan samanheng, eller brokar av musikken hans uten å vite kven som lagde denne vakre musikken. Men der og då var han like mystisk og som ein uknekt kode, nett lik universet.
Men så knekte vi han litt i timane med musikkhistorie i fjor. Philip Glass var også ein minimalistsk på lik linje med Yann Tiersen og Michael Nyman, men muligens, ikkje like kjent.
Første ordentlige møte med han var frå Glasworks-albumet hans, med 'Opening', som tok meg med storm med ein gang. Så vakker og stemningskapande musikk denne mannen skapte. Kvifor hadde eg ikkje høyrt om han før?
Og sidan har det blitt ein god del lyttestunder, men framleis er det mykje av musikken hans eg gler meg til å utforske.
Nokre har kanskje sett filmen 'The Hours' basert på Virginia Woolfs bokklassiker?
Den stemningskapande musikken fra filmen er nemmelig komponert av Philip Glass.
Ein kan verkelig lytte på det i timesvis.
Prøv du òg.
Kanskje eg hadde eg indirekte høyrt om han før; navnet i ein eller annan samanheng, eller brokar av musikken hans uten å vite kven som lagde denne vakre musikken. Men der og då var han like mystisk og som ein uknekt kode, nett lik universet.
Men så knekte vi han litt i timane med musikkhistorie i fjor. Philip Glass var også ein minimalistsk på lik linje med Yann Tiersen og Michael Nyman, men muligens, ikkje like kjent.
Første ordentlige møte med han var frå Glasworks-albumet hans, med 'Opening', som tok meg med storm med ein gang. Så vakker og stemningskapande musikk denne mannen skapte. Kvifor hadde eg ikkje høyrt om han før?
Og sidan har det blitt ein god del lyttestunder, men framleis er det mykje av musikken hans eg gler meg til å utforske.
Nokre har kanskje sett filmen 'The Hours' basert på Virginia Woolfs bokklassiker?
Den stemningskapande musikken fra filmen er nemmelig komponert av Philip Glass.
Ein kan verkelig lytte på det i timesvis.
Prøv du òg.
Abonner på:
Kommentarer (Atom)